Pomocna dłoń dla Pana Irka

  Dzisiaj deszczowo i wpis taki bardziej życiowy.
 Jest tutaj na blogu i na facebook osóbka która potrzebuje pomocy. Osoba która bezinteresownie po jednym moim wpisie wysłała mi paczkę z maszyną do szycia, zabawkami dla młodej i sukienką. Bardzo za to dziękuje i ja i moja babcia która chyba na chwile obecną najwięcej korzysta z maszyny. Zawsze mogłam z każda pierdołą się jej wygadać jak starszej siostrze. Chociaż teraz ma dużo ważniejsze sprawy na głowie gdy jest potrzeba zawsze odpisze.

Codziennie boli mnie fakt, że nie mam, jak pomóc tak porządnie.
Może temu powstaje ten wpis.
Codziennie patrzę na swoje dziecko, na męża który wyprowadza mnie z równowagi każdego dnia i myślę ....


 Kiedy dowiedziałam się, że mój mąż ma raka, byłam na początku ciąży. Nie byłam w stanie cieszyć się z tego, że zostanę matką. Wkoło widziałam tylko śmierć. Myślałam jedynie o tym, że oto jedno życie się zaczyna, a drugie kończy. To dlatego nasz synek nosi to samo imię co jego tata...


po więcej informacji zapraszam TUTAJ 
w miejsce gdzie można wesprzeć drobną kwotą
Ja nie umiem tego tak opisać jak Joanna








 grupa z licytacjami znajduje się TU


jeśli ktoś ma ochotę wesprzeć Joannę chociaż drobną kwotą, sms, przedmiotem na licytację to bardzo gorąco o to proszę. Jeśli nie to chociaż dołączcie do grupy, udostępnijcie zbiórkę albo wspomnijcie o tym na swoich blogach.

Zmiana kodu na...z przodu

  

W sobotę pod koniec lipca byliśmy na weselu. W niedzielę w gościnie a w poniedziałek wyjechaliśmy na urlop. To właśnie tego pierwszego dnia nastąpiła dramatyczna zmiana mojego wieku na 3 z przodu. Nie umiem się przestawić, że to już nie 20 kilka lat a 30. Czas zdecydowanie za szybko płynie. Czuję się młoda a wypełniając chociażby ankietę gdzie pytają o wiek muszę poprawiać na 30. To jest straszne normalnie ;)


Pół życia obgryzałam paznokcie. Żadne gorzkie lakiery nie pomagały. Zgryzałam najpierw jego a potem paznokcia. Im starsza byłam tym coraz bardziej się tego wstydziłam. Pewnego dnia mama zaproponowała, że da mi 50 zł ale mam wybór albo robię paznokcie albo kasa idzie do mojej kieszeni. Nie wiem jak to się stało ale momentalnie oduczyłam się je obgryzać. Od tego czasu uwielbiam malować paznokcie i wymyślać jakieś wzorki. Jednak wiadomo przy dziecku mało czasu i te paznokcie nigdy nie były do końca takie jak chciałam. Przy zmywaniu odpryskiwały, końcówki szybko się ścierały a najgorsze było kiedy namęczyłam się przy zdobieniu i zawsze coś wtedy musiało nawalić i efekt się psuł. W końcu przestałam malować a paznokcie jak na złość zaczęły się łamać i to prawie wszystkie zawsze kiedy były najbardziej potrzebne bo zbliżała się jakaś uroczystość . Czasem chodziłam na tipsy ale jednak mega profesjonalne malowanie i zdobienie były nie na moja kieszeń a te tańsze doprowadzały mnie do nerwicy.

Teraz przed urodzinami dostałam od męża takie kartony

Mój własny zestaw do robienia paznokci. Żele i szablony do przedłużania, tipsy, lampa, farby do zdobień. kolorowe żele, brokaty, pyłki, pędzelki, folie i wiele innych

Teraz mnie nosi żeby malować, malować i jeszcze raz malować

wyhodowałam w tym roku znowu pomidory z nasionek. Część  zostawiłam sobie na balkonie a część dałam do rodziców. Moje w tamtym roku miały małe smaczne pomidorki które jeszcze przy pierwszych przymrozkach się pojawiały. W tym roku mam kilka małych, chudych badylków i ani jednego pomidora. U rodziców zrobiła się za to istna dżungla pomidorowa z takimi okazami

Na dziś tyle. Dziecko padło spać ale pralka wzywa. Jutro powinien być wpis o ostatnim testowaniu gdzie po otrzymaniu wiadomości chyba pół osiedla słyszało moje krzyki

Odnalazłam drogę...

Tyle czasu Nas tu nie było, że aż wstyd.
   Tyle się wszystkiego zebrało, że aż szkoda mówić.
   Tyle się wydarzyło, że nie mam już łez.

   Niby blogowanie to nic takiego a jednak przerosło mnie to. Za bardzo przeżywałam wpisy kilku osób co tylko mnie dobijało. Porównywałam ze swoim życiem, swoim blogiem, wpisami i przesyłkami,z tym, że starałam się aby te wpisy miały ręce i nogi a nikt prawie go nie komentował i nie obserwował . Dodatkowo jak ktoś ma depresje to uderza to w niego jeszcze mocniej. Może śmieszne, moze nie ale w pewnym momencie miałam dość zaglądania tutaj. Potem doszedł brak czasu i już wszystko samo się potoczyło. Teraz postaram się wrocić i pisać. Na jak długo. Nie wiem. O czym. Nie mam pojęcia. Po takim czasie miałam nawet mały problem aby tu napisać. O przesyłki chwilowo też nie wiem gdzie zacząć pisać. Najwyżej będziemy pisać dla samych siebie pierdoły.

Proszę o głosy

Proszę o głosy i podawanie dalej
Wchodzimy na stronkę

http://jantarhair.pl/

odszukujemy taki mały obrazek prezentujący mój wpis i głosujemy

wycieczka dziecka oczami mamy

Wreszcie mogę odetchnąć. Moje dziecię wróciło całe i zdrowe z wycieczki. Do pokonania mieli autokarem w jedną stronę ponad 60 km. Dodać do tego moje dziecko z chorobą lokomocyjną , grupkę około 50 zwariowanych dzieci i scenariusz który potrafi sobie matka w głowie napisać a mamy idelany sposób na spędzenie połowy dnia w toalecie z telefonem w ręce.
W sumie to był już drugi taki całodzienny wyjazd młodej. W tamtym roku po raz pierwszy jechała i jakoś aż tak bardzo nie przeżywałam. No może trochę a z racji paniki kupiliśmy jej to

Ładnie napisałam numer telefonu mamy i taty i pojechała.

W tym roku pakując plecak od razu upomniała się o opaskę.
Wyjęłam ją i zaczęłam tłumaczyć.
Jak się zgubisz masz poprosić aby ktoś zadzwoniła pod ten numer co masz tu zapisany.
I wtedy mój czarny scenariusz ruszył z kopyta tak mocno, że rano byłam jak kwadratowa i ledwo zdążyłyśmy aby być punktualnie na miejscu zbiórki.
W głowie ciągle miałam obraz jak to moje dziecko odchodzi gdzieś na bok na chwilę bo coś ją zaciekawiło a grupa w tym czasie idzie dalej. Po chwili biedna zostaje sama i zaczyna płakać. Podchodzi jakis pan i pyta co się stało. Młoda tłumaczy, że się zgubiła i pokazuje opaskę prosząc o telefon. Pan na chwilę odchodzi po czym wraca ze słowami, że dzwonił właśnie do mamy i ona na nią czeka a pana poprosiła aby podwiózł młodą. Na te słowa młoda podaje mu rękę i idzie z nikm do samochodu. Przecież nic złego się nie dzieje pan zawiezie do mamy w końcu przecież z nią rozmawiał. I tyle było w temacie. Dziecko pojechało z obcym panem nie wiadomo nawet dokąd.
Z jednej strony na początku byłam spokojniejsza o to,że przecież w razie czego ma numer przy sobie a z drugiej bałam się, że zostanie on wykorzystany nie tak jakbym tego chciała.
Próbowałam się uspokoc myślami, że przecież opiekunki nie pozwolą na to aby autokar ruszył jeśli by im brakowało jakiegoś dziecka. Zreszta przeliczały je co chwilę i pojechało ich kilka na jedną grupę dzieci. Mimo tego wszystkiego nie byłam spokojniejsza


Zwykła wycieczka a matka potrafi sobie taki scenariusz ułożyć, że wyszedł by z tego całkiem dobry film.

dla rozluźnienia atmosfery otrzymałyśmy takie chusteczki higieniczne

 a tak z innej beczki przepraszam za błędy jak coś ale kiedy piszę każdy wyraz podkreśla mi na czerwono i już mnie aż oczy bolą


aa jutro wreszcie dostaniemy DUREX PLEASURE RING PIERŚCIEŃ EREKCYJNY. Miał być dzisiaj tylko kurier kapa. Ulice i numer dobrze miał tylko pojechał do innego miasta :)

Przypadki i upadki czyli u Nas normalnie być nie może

Cześć i czołem
   
      Czekam na swoje dziecię aż wróci z tej wycieczki i co chwilę zerkam na telefon czy nie dzwoni żadna opiekunka, że mój przedszkolak się zgubił. Na szczęście na razie jest ok a jeszcze trochę i będą wracać. Ja bardziej przeżywałam ten wyjazd  niż młoda. Ona spokojna a ja aż problemów żołądkowych dostałam. Trzeba się jednak przyzwyczajać, że to już nie jest dzidziuś. Chociaż trzeba jej jeszcze pomagać i to w takich rzeczach czasami, że nie wiem czy śmiać się czy płakać to jednak jest coraz starsza. W końcu w piątek obchodziła 5 urodziny. Zabiera do kąpieli mamine mydła i żele bez pytania a dopiero jak użyje to krzyczy i pyta czy może, ma swoje perfumy i błyszczyk, całą półkę torebek i wieczny problem przed wyjściem którą zabrać. Każde buty sprawdza czy są tupiące, polubiła nosić sukienki. Ogląda się za paniami w szpilkach i mówi, że też chce takie, Zrobiła ostatnio awanturę bo nie chciałam jej pomalować oczu tak jak ja miałam zrobione. A mimo wszystko czasem włoży buty odwrotnie, ubierze coś na lewą stronę bo nie zwraca uwagi i śpi z ukochanym misiem którego uwaga ostatnio sama z własnej woli pożyczyła komuś.

    

Na szczęście nic mu się nie stało.

Przedstawiamy nowego członka rodziny który pojawił się u nas 10 czerwca
Jest to 3 miesięczna suczka Diana

Wychowałam się w domu gdzie zawsze był pies i rybki do tego albo świnka morska albo szczur czasem chomik.

Kiedy nasza Kama po ponad 11 latach rozchorowała się zdechła myślałam, że już nie będzie żadnego innego. Świnka zdechła rok albo dwa temu.

Dom stał się cichy i pusty. Każdemu brakowało w nim psa 

Teraz już jest wesoło

To tyle nowego.

Ze starych rzeczy niestety nic się nie zmieniło.

Z mężem się nadal częściej kłócimy niż żyjemy w zgodzie ale o tym w innym poście jak wreszcie z siebie wszystko wyrzucę

Nada łatwiej mi wrzucić post na fb niż pisać tutaj. 

 Nadal jestem zerem za którego ponoć już nawet się teściowa wstydzi.

Na wszystko przyjdzie chyba pora. Nie wiem kiedy ale muszę pisać chociaż się trochę boję i krępuję ale może takie pisanie coś mi pomoże. Może będzie łatwiej

W sobotę wybraliśmy się na chwilę na festyn rodzinny

 

a później na urodziny modej

nie byłabym sobą gdybym nie zrobiła jakiejś akcji.

Młoda poszła z dziadkiem i psem na spacer, mąż leżał na wersalce to myślę sobie wskoczę szybko i z szafki na górze wyjmę prezent urodzinowy. Jak pomyślałam tak zrobiłam. n się nie przesunął więc przeszłam przez niego, zdjęłam prezenty, schyliłam się położyłam je na wersalce i postanowiłam zejść. Okrakiem nad mężem a że leżał na skraju to lewa noga mi ujechała i....

spadłam z wersalki, uderzając 4 literami o podłogę i wykładając się na ziemi jak długa. Tamten na wersalce leży i się ze mnie śmieje, ja na podłodze wyłożona i obolała zaczynam śmiać się przez łzy. Nie wiedziałam jak się podnieść ale jakoś powoli mi się to udało.  4 litery całe reszta też tylko kostka i stopa tej nogi co mi ujechała napuchnięte i bolące. Po imprezie kiedy kładłam się spać zastanawiałam się czy dam radę rano wstać i czy nie skończy się gipsem bo stanąć nie umiałam. Na szczęście przeszło. No może jeszcze4 trochę boli ale grunt, że gipsu nie bedzie

Jarmark Wielkanocny

Wiadome jest, że jeśli się coś ciekawego dzieje nie może Nas tam zabraknąć.

Jarmarki Śląskie to cykl wydarzeń poświęconych promowaniu lokalnych twórców i artystów zarówno z kraju i za granicy .

Można było pooglądać a także kupić różne przedmioty takie jak przybory kuchenne z drewna, drewniane zabawki, kamienie, miód, piwo, wino, mydło, koszulki, koszyczki oraz wyroby ze słomy i wikliny.

Była przygotowana atrakcja dla dzieci czyli Łączka Zajączka gdzie nasze pociechy mogły stworzyć pisankę z jajka styropianowego, pokolorować świąteczne obrazki, stworzyć ozdoby na piku

Dla dorosłych odbywały się warsztaty rękodzieła, dzięki którym na stole zagościł własnoręcznie zrobiony koszyczek z wikliny a Ja znalazłam nową dziedzinę której chcę spróbować

Młodej tak się spodobało, że musieliśmy jechać tam jeszcze raz

Jeszcze trochę i odbędą się dwa kolejne wydarzenia na których nas nie może zabraknąć.

pizza z patelni z bąbelkami

     Pogoda się zepsuła to i moje samopoczucie poległo. Głowa mnie boli i jestem ciągle senna. W sobotę jeszcze ogarniałam temat zakupów a wczoraj wieczorem przypomniałam sobie, że jeszcze nie wysłałam kartek świątecznych i dzisiaj muszę lecieć na pocztę.  No cóż ten wiek skleroza się zaczyna objawiać.

   Ale wracając do tematu. Wiadome jest, że gdzie za dużo kucharek tam nie ma co jeść. Tak było i tym razem w naszej kuchni.
 Córka należy do osób które mogłyby żyć powietrzem. Nie ma chyba takich potraw które zrobione o każdej porze dnia lub nocy znikną w całości z talerza. Zdarzają się jednak takie które chociaż nie są zjadane w całości to jednak napełniają brzuszek.
Jednym z nich jest pizza. Tak, tak wiadomo kupna pizza nie wiadomo z czym w środku.
My jednak rzadko kiedy taką kupujemy i robimy.

Kiedyś mój tata robił w piekarniku domową pizze. Nawet ciasto sam robił. To była pychotka. Grube ciasto, na tym koncentrat pomidorowy, farsz (podsmażona kiełbasa pokrojona w kostkę, cebula i pieczarki), jajka na twardo pokrojone w plasterki a na wierzchu starty ser. Czasochłonne trochę i wiadomo nie robi się tego codziennie. Musiałyśmy więc poszukać innego sposobu aby zaspokoić ochotę na pizzę

Dzięki kilku blogom i metodzie prób i błędów robimy już ją sobie same domu w dodatku w szybki sposób na patelni. Jest smaczna a dodać można do niej co się tylko chce.
Dla młodej jest to przeważnie tylko kiełbasa i ser a ja ostatnio uwielbiam z kiełbasą, cebulą, kukurydzą i serem.

W czwartek na śniadanie usłyszałam, że młoda chce pizzę. Myślę sobie dobrze nie problemu. Skoczyłyśmy tylko po drożdże i zabrałyśmy się we dwie do roboty.

Ciasto:

• 2 szklanki mąki
• szklanka ciepłej wody
• drożdże - ja używam instant bo z nimi się umiem dogadać ;) całe opakowanie
• troszkę soli
• troszkę oliwy

Do miski wlewamy wodę i rozpuszczamy w niej drożdże. Następnie wsypujemy mąkę, sól i oliwę. Wyrabiamy, przykrywamy ściereczką i odstawiamy na 15 minut.

A tak to się kończy jak dwie kobiety więcej gadają w kuchni niż robią


Łączymy składniki. Drożdże rozpuszczone więc dosypałam mąkę, dodałam sól. Mówię no to teraz młoda tylko olej i odstawiamy ciasto a bierzemy się za farsz. Schylam się po szafki wyjmuję butelkę. Gadamy dalej, odkręcam, przechylam i leje do miski żółty płyn. Córka nic nie mówi tylko bacznie obserwuje. W powietrzu zaczyna się unosić zapach hmmm cytryn??  Chyba coś nie tak jest. JA patrzę a w ręce trzymam baniak nie z olejem a z płynem do mycia naczyń i twardo wlewam go do ciasta. Musiałyśmy zaczynać od nowa. Dobrze, że coś mnie podkusiło i kupiłam dwie paczuszki drożdży.  Oczywiście młoda wszystkim musiała się pochwalić jaką dobrą pizze z płynem mama robiła

  Pora na  farsz
Kiełbasę kroję w drobną kostkę i podsmażam na patelni. Potem przerzucam na sitko aby pozbyć się nadmiaru oleju. Przekładam do miski. Następnie kroję drobno cebulę, podsmażam, potem na sitko i dokładam do kiełbasy do miski. Kukurydzę odcedzam na sitku i dodaję pozostałych składników w misce. Do drugiej miskę trę na tarce o dość dużych oczkach ser.  Trochę dodaję do ciepłego farszu przez co roztopiony ser skleja trochę wszystkie składniki.

Kiedy ciasto urośnie odrywam z niego kawałek formuję placek (grubość zależy od tego jak spód pizzy lubicie) i układam na suchej patelni. Ja jeszcze dodatkowo nakłuwam całą powierzchnię widelcem. Pieczemy na średnim lub małym ogniu pilnując aby się nie przypaliło. Kiedy jest już gotowy przekładam go na patelni na drugą stronę na chwilę zestawiam z ognia i upieczoną już stronę smaruje koncentratem pomidorowym, posypuję ziołami prowansalskimi i odrobiną startego sera. Na to wykładam przygotowany farsz i wszystko jeszcze raz posypuję startym serem. Przykrywam patelnię pokrywką, zmniejszam gaz i smażę.

Smacznego.

uciekajcie pająki, pora na porządki

O matko. Nie było mnie tu hmmm bardzo długo.
Pod koniec stycznia zaczęłam pracę i trochę brakuje mi na wszystko czasu.
Jest trochę lepiej i mam nadzieję, że będzie jeszcze lepiej
Dużo planów i pomysłów tylko coś ta doba za krótka na wszystko.
Mam nadzieję, ze pomału wszystko w świecie blogowym będzie wracało do tego co było kiedyś.

Teraz mam dwa dni wolnego bo młoda się rozłożyła to trochę nadgonię wszystko
Biedak wczoraj się męczył ale udało się nam załatwić lekarza, l4, zakupy, bibliotekę i aptekę.

 Takie rzeczy tylko wczoraj mój tadek niejadek tolerował

Postaram się wpisy dodawać z tabletu jak to opanuję a kiedyś może nazbieram sobie na laptopa

Jedziemy po kolei

W styczniu wygrałam dwa bilety do kina a teraz w marcu wygrał mąż.
 Leżę sobie w niedzielę w wannie kiedy do łazienki wpada on. Teraz ja wygrałem bilety oznajmił. Fajnie myślę i zaczynamy rozmawiać na co pójdziemy i kiedy oraz co zrobimy z młodocianą. W między czasie nalewam na dłoń płyn z butelki która mam pod ręką  i myję głowę. Mąż wychodzi ja prysznicem kończę myć włosy. Odwieszam słucham i widzę, że szampon stoi na drugim końcu wanny. Osz kurde to czym ja umyłam te włosy? Na szczęście był to borowinowy żel pod prysznic. No cóż zdarza się. Najważniejsze, że moje siano nie ucierpiało na tym.

Czekam na cztery prezenty niespodzianki, dwa z nich to książki

dostałam się do kampanii streetctom

#SmakowitaPajda #SmalczykRoślinny



Młoda testowała kolejny już zestaw Lego Duplo

Wczoraj przyszła paczka od rekomenduj.to

#polecamZbozaki


córka natomiast za swoje pieniążki ze skarbonki kupiła sobie w biedronce książkę

to chyba chwilowo tyle

aaa bym zapomniała. Mam pytanie
czy jeśli na początku blog miał inną nazwę a zmieniłam i zrobiłam przekierowanie to czy posty muszę umieszczać na obu aby dotarły do wszystkich obserwatorów?

Żywa i ruchoma szopka

Witam.

  Bardzo mi miło, że malutkimi kroczkami i powoli ale jednak przybywa obserwatorów. Teraz najbliższe marzenie to dobić do 50 :) a co takie szaleństwo niech będzie.

   Pogoda jak na jesień, szaro buro i ponuro a dodatkowo zimno. Oczywiście od razu głowa mi pęka bo deszcz pada co chwilę hmm w sumie to nie pada a leje.  A może jest ktoś kto się pochwali, że u niego pada śnieg?


   U Nas dni mijają w szalonym tempie a w kolejce czeka domek do pomalowania i kanapa do zrobienia aby lalki miały na czym siedzieć.  Kampanie nas omijają co mnie trochę wkurza ale humor poprawiają wygrywane konkursy ale to może jak już przyjdą nagrody. Nie jest to nic wielkiego ale wiadomo mała rzecz a cieszy.

Dzisiaj wybierzemy się na wycieczkę zobaczyć żywą i ruchomą szopkę którą odwiedziłyśmy kilka razy po Świętach. Nawet jeszcze 31 grudnia byłyśmy. Szopka może nie jest jakaś super atrakcyjna w ilość zwierząt ale dla małego dziecka to i tak była radość ją zobaczyć. Zresztą to że chodziłyśmy tak codziennie mówi samo za siebie.

 Pierwszego dnia pojechałyśmy bez niczego. Nie wiedziałyśmy w sumie czego się spodziewać i czy zwierzęta będzie można pogłaskać a co dopiero nakarmić.

 Zobaczyłyśmy, że ludzie normalnie przynoszą warzywa i owoce więc na następną wizytę już się przygotowałyśmy

Kiedy wreszcie młoda dała się namówić na wyjście z szopki poszłyśmy do Kościoła zobaczyć jeszcze ruchomą szopkę.

a potem znowu wróciłyśmy do zwierząt. Na pytanie czy chce tu nocować odpowiedziała, że tak. Jednak obietnica, że jeszcze jutro przyjdziemy podziałała i udało się pojechać do domu.